بزرگترین چهره ی تاریخ منچستر یونایتد دیگر حقوق سالیانه ی خود را به عنوان سفیر باشگاه دریافت نخواهدکرد و این مساله بازتاب فراوانی داشت که عمدتاً منفی بود .
“نمیتوانم باور کنم که سِر الکس فرگوسن را قبل از اریک تنهاخ اخراج کردند” . این جملهیی است از یک هوادار منچستریونایتد که بهخوبی وضعیت فعلی باشگاه را در هر دو زمینه ی ورزشی و اداری خلاصه میکند .
“شیاطین سرخ” در یکی از بدترین لحظات تاریخ اخیر خود به سر میبرند ، غرق در خوابآلودگی دایمی با اریک تنهاخ در نیمکت و در فضایی از درگیری در مدیریت . و اگر این کافی نبود ، مالکیت جدید به رهبری مدیرعامل INEOS ، جیم راتکلیف ، تصمیم گرفت بهطور جدی به نقش سِر الکس فرگوسن پایان دهد و حقوق او را قطع کند . این کار همه چیز را خرابتر میکند .
باشگاه بهرغم تصمیمش میگوید که از او همیشه در اولدترافورد ، هر زمان که بخواهد استقبال خواهدشد .
انگار یونایتد فقط همین را کم داشت : کنار گذاشتن بهترین مربی تاریخ باشگاه و مسوول اصلی موفقیت مدرن این نهاد میتواند دلیل جنگ داخلی در منچستر باشد . با توجه به آن چه دیده شده ، تنها اقدام برای قطع حقوق او به عنوان توهینی به شخصیتش توسط هواداران تعبیر شده است ، هوادارانی که از مالکیتی خسته شدهاند که تابستان گذشته با همکاری ژان-کلود بلان و جیم راتکلیف از برنامه ی خود برای کاهش ۲۵۰ شغل در باشگاه خبردادند .
حقوق سالیانهیی که سر الکس فرگوسن دیگر دریافت نخواهدکرد ، ۲.۱۶ میلیون پوند (حدود ۲.۶ میلیون یورو) به عنوان سفیر باشگاه بود : او در تمام بازیهای باشگاه در اولدترافورد و همچنین برخی بازیهای خارج از خانه حاضربود ، آن هم در سن ۸۲ سالگی . از این پس ، او میتواند این کار را ادامه دهد اما بهصورت داوطلبانه . با این حال ، هواداران منچستریونایتد میبینند که به تدریج بخش بزرگی از آن چه باعث عشق آنها به این باشگاه شده ، گرفته میشود . بسیاری هنوز به شخصیت “سِر الکس” چنگ میزنند تا یادآور شوند که آنها چه اندازه بزرگ بودند و اکنون حتی آن را هم ندارند .
همه چیز به خاطر پول نیست
اگر راتکلیف و همکارانش میخواهند هزینهها را کاهش دهند ، میتوانند همه ی مجسمههای افسانههای خود را در اطراف اولدترافورد بردارند تا آنها را در یک آنتیک فروشی بفروشند ، میتوانند خدمات پذیرایی VIPهای استادیوم را قطع کنند ، راننده ی اتوبوس باشگاه را اخراج کنند یا قیمت بلیتها را افزایش دهند . درست است ، آنها این کارها را هم انجام میدهند .
آیا حقوق سر الکس فرگوسن بالا بود ؟ البته که بود . آیا او به خاطر همه ی کاری که برای رشد باشگاه انجام داده باید برای زندگی حقوقی داشته باشد ؟ بله . کنار گذاشتن کسی که ویترین جوایز شما را با دو لیگ قهرمانان و سیزده لیگ برتر پُرکرده ، حداقل جای سوال است .
همچنین او کسی است که کریستیانو رونالدو ، دیوید بکام ، رایان گیگز ، اریک کانتونا ، پل اسکولز ، ریو فردیناند و بیشماری از بازیکنان که امروز افسانههای جاودانه ی باشگاه هستند را پرورش داده است . نیازی به ذکر دستاوردهای این مربی اسکاتلندی نیست .
حقوق فرگوسن ، بهطور کلی ، تنها حدود ۰.۳ درصد از درآمد سالیانه ی باشگاه را تشکیل میداد که نزدیک به ۸۰۰ میلیون یورو تخمین زده شده است . در حالی که آنها تصمیم میگیرند حقوق مهمترین چهره ی تاریخ خود را قطع کنند ، مسوولان ارشد منچستریونایتد میتوانستند تصمیم بگیرند که ۱۰۰ میلیون یورو در خرید آنتونی هزینه نکنند یا همچنین ۲۱۴ میلیون یورو سرمایهگذاری شده در تابستان گذشته برای جذب لنی یورو ، مانوئل اوگارته ، ماتیاس دی لیخت ، یوشوا زیرکزی و نوسر مزراوی را صرفهجویی کنند . اما در عوض ، دستمزد سِر الکس غیرقابل تحمل بود . اتفاقی شرم آور که منچستریها فراموشش نخواهندکرد .
