در ساعات اول صبح روز دوشنبه مدیران عامل باشگاه که از سوی وزیر ورزش برای یک جلسه ی مهم فراخوانده شده بودند ، پای به ساختمان وزارتخانه ی ورزش و جوانان گذاشتند تا در حضور مقام عالی ورزش ایران ، در جریان مواضع تازه ی احمد دنیامالی -که یک چهره ی سرشناس از بدنه ی فوتبال است- ، قراربگیرند .
این نشست در حالی با حضور مقامات فرهنگی موردنظر وزارت ورزش برگزارشد که فوتبال ایران یک فصل پُرتنش و جنجالی را پشتسر گذاشته که به زعم بسیاری در مقاطع مختلف ، اوضاعش از دست برگزارکنندگان و تصمیمگیران نیز خارج و وارد یک موقعیت جدید شده است : موقعیتی همراه با درگیریهای لفظی شدید و البته عاری از هرگونه احترام و رواداری نسبت به یکدیگر .
در این جلسه وزیر ورزش و جوانان ، راهکارهایی برای مقابله با رفتارهای هنجارشکنانه در ورزشگاهها بررسی شد . دنیامالی با انتقاد از وضعیت موجود تاکیدکرد که فضای فعلی استادیومها در شان مردم ایران نیست و نیاز به تغییرات اساسی در ساختار فرهنگی فوتبال احساس میشود . این بیش از آن که یک پیام فرهنگی باشد ، پیغام آغاز برخوردهای شدیدتر برای در کنترل گرفتن اوضاع را به باشگاهها مخابره میکند .
وزیر ورزش در بخش دیگری از صحبتهایش ، از رفتارهای تحریککننده ی برخی مسوولان برگزاری مسابقات و ضعفهای موجود در اجرای استانداردهای بینالمللی ، مانند سیستم VAR ، انتقادکرد که نشان میدهد او بیش از آن که مسوولیت را متوجه ی مردم و تماشاگران کند ، نوک پیکان انتقادش را به گروه برگزارکننده ، تصمیمگیر و البته باشگاهها میکند .
دنیامالی همچنین به شدت از حمایت برخی باشگاهها از رفتارهای ناپسند بازیکنان شان انتقاد و اعلام کرد که کمیته ی اخلاق در ورزش فعالتر خواهدشد تا با این ناهنجاریها برخورد شود . همین موضوع نشان میدهد که احتمالاً فصل جدید فوتبال ایران محل احکام قضایی تندتری خواهدبود ، به امید احیای بازدارندگی .
احتمالاً در این بین مدیران باشگاهها (سرپرستها) و مدیران عامل پیشقراول برخوردها خواهندبود و احتمالاً آن ها به سادگی گذشته نمیتوانند از الفاظ تند در مصاحبههای خود استفاده کنند و البته اگر موفق به کنترل بازیکنان و کارمندان باشگاه نشوند ، مسوولیت محرومیت آن ها را هم به جان خواهندخرید .
البته فوتبال ایران در تمام این سالها محل برپایی نشستها و جلسات مشابه بوده که نتیجه ی خاصی دربرنداشته و ناگفته ، نتایجش در وضعیت فعلی فوتبال ایران پیداست . اما با حضور یک چهره ی قاطع و پُرانگیزه نظیر دنیامالی ، این امید به وجود آمده که شاید اینبار در بر پاشنه ی دیگری بچرخد .
