امید نورافکن در لیگ بیست و چهارم در موقعیتی جدید قرارگرفته و توانسته است با عملکرد خود ، نقش کلیدی در موفقیتهای تیم ملوان ایفاکند . او به خوبی در جایگاه جدید خود ظاهرشده و به عنوان عصای دست مازیار زارع شناخته می شود ، نورافکن با مدیریت عالی خود در تیم ، به بازیکنی قابل احترام در بین جوانهای تیم تبدیل شده است .
یکی از اقدامهای جالب نورافکن در این فصل ، واگذاری مسوولیت ضربات پنالتی به همتیمیهایش بود . نیما انتظاری ، قایم اسلامیخواه و محمد عمری بازیکنانی بودند که در هفتههای اخیر پشت ضربات پنالتی قرارگرفته و اسلامیخواه به پنالتیزن اصلی تیم تبدیل شده است .
از ابتدای نیمفصل دوم ، نورافکن به سمت چپ زمین منتقل شد تا در تغییر سیستم ملوان نقشی موثر داشته باشد . این انتقال باعث شد تا تیم در میانه ی میدان تغییراتی را تجربه کند و مازیار زارع بتواند از بازیکنان جوان بیشتری در ترکیب اصلی استفاده کند . فرهان جعفری و نیما انتظاری در خط هافبک ، ترکیب دونده و پُرتلاشی را برای تیم منتقل کردند .
بازیکن ملیپوش ملوان در طول مسابقات با بازیکنان تیم خود به طور مداوم در حال گفت و گو است و با تجربهیی که در سالهای گذشته کسب کرده ، ریتم بازی تیم را تنظیم میکند ، او در لحظاتی بازیکنان را به بازی درگیرانه تشویق میکند و در دقایق دیگر با آرام کردن آنها ، تیم را به سمت حفظ نتیجه رهبری میکند . نورافکن به واقع یکی از ارکان اصلی موفقیت ملوان در این فصل به شمار میآید .
نورافکن در بازی مقابل مس رفسنجان بعد از قطعی شدن بُردشان در دقیقه ی 73 از زمین مسابقه خارج شد و بازوبند را روی دست حسین صادقی بست و با تشویق شدید هواداران از زمین خارج شد .
بازوبند کاپیتانی ملوان سالهای طولانی در اختیار بازیکنان بومی این تیم چون سیروس قایقران ، مازیار زارع ، پژمان نوری و جلال رافخایی بود که از این نفرات به غیر از مرحوم سیروس قایقران باقی در مجموعه ی ملوان حضوردارند و نورافکن در حضور آن ها به کاپیتانی مقتدر برای قوهای سپید تبدیل شده است .
