پس از پایان فصل گذشته ی لیگ برتر فوتبال ، ورزشگاه آزادی به دلیل فرسودگی و عدم ایمنی لازم وارد پروسه ی بازسازی شد و تیمهای فوتبال پرسپولیس و استقلال نیز مجبورشدند مدتی در نبود یک ورزشگاه استاندارد بازیهای خانگی شان را در شهرهای اراک و قزوین برگزارکنند و برای سومین بار در تاریخ دربی پایتخت پس از بندرعباس ، تبریز در اراک برگزارشد که در پابان سرخ پوشان فاتح این بازی شدند . در نهایت پس از چند بازی ورزشگاه شهدای شهرقُدس شرایط میزبانی را پیداکرد و سرخابی ها بازی خانگی خودشان را به این ورزشگاه منتقل کردند .
تیم ملی فوتبال کشورمان نیز نخستین بازی اش در مسابقات انتخابی جام جهانی مقابل قرقیزستان را در ورزشگاه فولادشهر برگزارکرد تا پس از مدتها بازی تیم ملی خارج از تهران برگزارشود ، گرچه وضعیت بد چمن این ورزشگاه به شدت فوتبال دوستان را آزارداد .
ورزشگاه آزادی در سال ۱۳۵۰ برای برگزاری بازیهای آسیایی ۱۹۷۴ تهران افتتاح شد و از ابتدا به ورزشگاه یکصد هزاری نفری مشهور بود و در بازی معروف استقلال و پرسپولیس در سال ۱۳۶۲ بیش از ۱۲۰ هزار نفر این بازی را تماشاکردند و حتی هواداران بر روی نورافکنها و کنار پیست تارتان نیز حضورداشتند و علی رغم پیروزی آبی پوشان این بازی بدون کوچکترین حاشیهیی به پایان رسید .
ورزشگاه آزادی در اوایل دهه ی ۸۰ وارد مرحله ی بازسازی شد و چمن این ورزشگاه با سیستم گرمایش از کف به بهره برداری رسید ، همچنین طبقه ی پایین این ورزشگاه صندلی گذاری شد ، اما از نکات عجیب این که مسوولان وقت سازمان تربیت بدنی تمایلی برای صندلی گذاری طبقه ی بالا نداشتند و طبقه ی بالای این ورزشگاه در نیمه ی دوم دهه ی ۹۰ صندلی گذاری شد و ظرفیت ورزشگاه به ۷۸۴۰۰ صندلی رسید تا دیگر ورزشگاه آزادی یکصدهزاری نفری نباشد .
بازسازی ضلع غربی ورزشگاه آزادی به پایان رسیده است و سیزدهم دی ماه با برگزاری بازی استقلال – سپاهان این ورزشگاه پس از مدتها شاهد برگزاری یک بازی خواهدبود ، گرچه طبق گفته ی حسین طلا رییس شرکت توسعه و نگهداری از اماکن ورزشی و مهدی نصیبی مدیر مجموعه ی ورزشگاه آزادی این ورزشگاه تا بازسازی کامل فقط میزبان بازیهای حساس سرخابیها خواهدبود . با بازسازی اخیر در ضلع غربی ورزشگاه آزادی ظرفیت این ورزشگاه به ۷۴ هزار نفر کاهش یافته است و گفته میشود در صورت اتمام بازسازی ضلع شرقی ظرفیت این ورزشگاه ۷۱ هزار نفر خواهدشد تا نام ورزشگاه یکصدهزار نفری آزادی به خاطرات سپرده شود .
“سجاد هدایت پور”
