مقایسه ی نسلهای مختلف تیم ملی همواره یکی از بحثهای جدی بین اهالی فوتبال بوده و ستارگان فوتبال در دهههای مختلف در این خصوص صحبت کردهاند . پس از اظهارات خداداد عزیزی درباره ی نسل ۹۸ و پاسخ مهدی طارمی به صحبتهای او بار دیگر این بحث بالاگرفت و بازیکنان سابق فوتبال ایران به این موضوع واکنش نشان دادند .
محمد احمدزاده ، ستاره ی سابق فوتبال ایران در دهه ی ۶۰ ، در گفتوگویی با خبرنگار ورزش سه در خصوص این مقایسهها صحبت کرد و همنسلهای خود را نسل سوخته ی فوتبال ایران توصیف کرد . او همچنین درباره ی محبوبیت نسل ۹۸ و زحمات نسل فعلی نیز صحبتهای جالبی به زبان آورد .
این گفتوگو را در ادامه میخوانید :
* نظر شما درباره ی این مقایسههایی که بین نسلهای تیم ملی صورت میگیرد ، چیست ؟
نسلهای مختلف ، شرایط خاص خودشان را داشتهاند و واقعاً نمیتوانیم بگوییم کدام نسل بهتر بوده یا از نظر کیفی شرایطی داشته که توانسته حق فوتبال ایران را بگیرد . هر نسلی ، شرایط و زمان خاص خودش را داشته است و فقط در صورتی میشود دقیقاً متوجه شد کدام نسل بهترین عملکرد را دارد که همه در یک زمان و با شرایط یکسان وارد میدان شوند ، اما این اتفاق هیچ وقت نمیتواند رخ بدهد . نسلهای مختلف با شرایط خودشان برای فوتبال ملی و باشگاهی وارد میدان شدهاند و این که الان روی این سوال پافشاری کنیم که کدام نسل بهترین بوده ، شاید نتوانیم واقعیت را بیان کنیم .
* بیشتر مقایسهها یین نسل فعلی و نسل ۹۸ صورت میگیرد .
نسل ۹۸ که دوران جوانی علی دایی ، خداداد ، کریم باقری و … بود ، بسیار خوب بودند . این نسل با هم آمدند و فوتبالشان هم در دورهیی نزدیک به هم تمام شد . آن نسل در اذهان مانده است ؛ برای مثال بُرد مقابل آمریکا نمیتواند به همین سادگی فراموش شود اما نسلهای بعدی هم خوب بودند و هم تمام تلاششان را کردند . ما الان در تمام دورههای جام جهانی حضور داریم و این نشان میدهد نسلهای مختلف ما در کارشان توانا بودهاند .
* نسل دهه ی ۶۰ هم فوتبالیستهای بینظیری داشت اما کم تر صحتبی درباره ی این نسل میشود .
دقیقاً همینطور است و متاسفانه حرفی از این نسل نیست . نسل مجتبی محرمی ، شاهرخ و شاهین بیانی ، ناصر محمدخانی ، حمید درخشان ، سیروس قایقران ، محمد پنجعلی ، حمید علیدوستی ، محسن عاشوری و خیلیهای دیگر نسلی بودند که الان دربارهشان صحبت نمیشود ، چون نسل سوخته ی فوتبال ما بودند . آن نسل به معنای واقعی کلمه در فوتبال سوختند و نه توانستند زندگی درست و حسابی برای خودشان جمع و جور کنند و نه توانستند فوتبال را با تمام قدرت پیش ببرند . به نظر من اگر بیطرفانه و منصفانه نگاه کنیم ، باید این نسل را هم ببینیم و بعد قضاوت کنیم و ببینیم کدام نسل هم سوختند و هم فوتبال را حفظ کردند ؟ من فکر میکنم اگر آن بازیکنان در این نسل بودند ، بدون شک همه آن نسل را انتخاب میکردند .
* تفاوت اساسی نسل دهه ی ۶۰ با نسل ۹۸ و نسلهای بعد چه بود ؟
واقعیت این است که زمان خیلی مهم است . نسل دهه ی ۶۰ فوتبال ما سوخت و زندگی فوتبالی فقط برای شان عشق بود و هیچ چیزی برای شان نداشت و الان هم همه درگیر زندگی روزمره ی خودشان هستند . در نسل بعد که همان نسل ۹۸ بودند هم کسانی که تاپ بودند و به درجات بالا رسیدند ، تا حدودی به حق و حقوقشان رسیدند و الان زندگی نسبتاً راحتتری دارند ، اما این نسل به لحاظ شرایط مالی و فوتبالی در بهترین وضعیت قراردارد . نمیتوانیم این نسل را با دهه ی شصتی که با دست خالی و جیب خالی زندگی میکرد ، مقایسه کنیم یا دهه ی ۶۰ را از یاد ببریم و بگوییم آن نسل بهتر از ۹۸ یا این دوره نبوده است . نسل دهه ی ۶۰ ، واقعاً نسل بسیار پُرشکوه و باکیفیتی بود اما سوخت و از بین رفت ، چون امورات زندگیشان نمیگذاشت همه ی زمان زندگیشان را به فوتبال اختصاص بدهند و باید زندگیشان را هم پیش میبردند و کار میکردند و پول هم در میآورند . آیا زندگی فوتبالی الان با دورههای قبل قابل قیاس است ؟ الان اصلاً نیازی نیست بازیکنان به کار کردن فکرکنند و همه چیز حرفهیی شده و پول حرفهیی در میان است و تمام وقت بازیکنان روی فوتبال است . در دهههای گذشته یک پای بازیکن در فوتبال بود و یک پا در کار بیرون ، یک پا عشق بود و یک پا حل مشکلات زندگی . نمیشود قیاس کرد و اگر واقعیت را بگوییم ، نسل سوخته ی ما بینظیر بود و با تمام مشکلاتی که داشت و کمبودهایی که در زندگی خودشان احساس میکردند ، پای فوتبال ایستادند و به بهترین شکل توانستند مردم را خوشحال کنند .
* مهدی طارمی میگفت این نسل از تیم ملی است که چند دوره به جام جهانی صعود کرده است و شاید در این موضوع به دشواری صعود به جام جهانی در گذشته توجه نمیشود .
دقیقاً همینطور است . البته رفتن به جام جهانی افتخاراست و ایشان بیراه نمیگوید ، اما در گذشته ۲۴ یا حتی ۱۶ تیم به جام جهانی میرفتند و رفتن به جام جهانی برای بزرگ ترین تیمهای دنیا آرزو بود . وقتی ۱۶ تیم به جام جهانی میرفتند ، تیمهای لایق و درجه یک زیادی کنار میماندند اما الان ۴۸ تیم به جام جهانی صعودمیکنند و خیلی آسانتر میشود . البته در دورههای قبل و برای مثال دوره ی آقای کیروش خیلی هم آسان نبود و آقای طارمی هم ناحق نمیگوید اما نمیتوانیم فقط حضور در جام جهانی را ملاک قراربدهیم . برای مثال افتخاراتی که باشگاههای ما در آسیا کسب کردهاند را ببینید .
* پس در مجموع فکر میکنید کیفیت بازیکنان دهه ی ۶۰ بالاتر از سایر نسلها بود ؟
به نظر من فوتبالی که آن زمان با آن شرایط و آن کیفیت زمینها و امکانات انجام میشد ، بینظیر بود . شما ببینید در آن دوره استادیوم آزادی چه طور بود اما با آن شرایط فوتبالها خیلی قشنگ بود . اگر ما این امکانات ، پول ، حمایت و زمينها را داشتیم ، همه چیز متفاوت بود . البته امسال شرایط زمینها خوب نیست اما در سالهای گذشته شرایط خیلی خوبی داشتیم . فکر میکنم دهه ی ۶۰ حمایت میشد ، هیچ کدام از این نسلها نمیتوانستند این بحثها را مطرح و دهه ۶۰ را فراموش کنند . متاسفانه الان فراموش شده است .
* و از نظر محبوبیت چه طور ؟
مطمئناً ۹۸ ، چون از این نسل فقط یکی دو بازیکن درنیامد . برای مثال در تیم فعلی طارمی و سردار هستند ولی ما در ۹۸ یک باره ۸-۹ بازیکن به اروپا دادیم و خوب هم کارکردند . به نظر من آن بچهها به لحاظ این که فوتبال ما را بعد از انقلاب شناساندند ، پرچمدار بودند .
