26 سال از روز نحس از دست دادن یکی از بهترینهای تاریخ فوتبال ایران گذشته است ولی بعد از این همه سال هنوز هم که تعطیلات نوروزی تمام میشود ، دل آدم ناخودآگاه به یاد مرد اول میانه ی میدان ملوان ، تیم ملی و منتخب گیلان میافتد .
پسر خوش فلب در بیرون زمین و قلدر ، جنگنده ، بازیساز و شوت زن در زمین فوتبال که همه او را از ته دل دوست داشتند .
سیروس علیرغم عدم حضور در تیمهای محبوب پایتخت ، به قدری محبوب و شایسته بود که بازوبند کاپیتانی تیم ملی به دست میبست و میانه ی زمین ایران را به دست میگرفت .
26سال از روز آن سانحه ی تلخ رانندگی و از دست دادن او و راستین فرزندش میگذرد و داغ او همچنان برای اهالی فوتبال تازه است .
شماره ی هشت دوست داشتنی ایران با آن گل به یاد ماندنی به کره جنوبی در تصویر با پیراهن کشاورز و بازوبند این تیم در کنار محمد پنجعلی و شاهین بیانی کاپیتانهای پرسپولیس و استقلال دیده میشود . تصویری که در آن سالها شاید دل خیلی از هواداران دو تیم پایتخت را به طرف قایقران بیشتر سوق میداد .
قایقران هر چند هیچ وقت در دو تیم استقلال و پرسپولیس بازی نکرد و مدتی در تیم کشاورز مرد اول این تیم بود ولی همه ی اهالی فوتبال او را کاپیتان ابدی ملوان میدانند ، مردی که با ملوان در اواخر دهه ی شصت بزرگی میکرد و ستاره ی اول فوتبال در میانه ی زمین بود .
