غفور جهانی را میشود اولین چهره ی ملی و فوق ستاره ی فوتبال انزلی لقب داد . مهاجم تیم ملی فوتبال ایران در دوره ی سرمربی گری حشمت مهاجرانی که پس از بازیهای آسیایی تهران بدل به سانتر فوروارد شماره یک تیم ملی شد و در مسابقات مقدماتی جام جهانی 1978 نیز گل صعود تیم ملی به این رقابتها را روی سانتر علی پروین به ثمر رساند .
غفور همان طور که گفته شد “زننده ی اولین گل باعث راهیابی فوتبال ایران در ادوار جام جهانی” است . او در سن ۷۵ سالگی خوشبختانه هنوز سرحال و روپاست و این هفته در بازی تراکتور در جایگاه وی آی پی ورزشگاه سنسیروس حضورداشت .
نفر دوم محمد احمدزاده مهاجم تیزچنگ و استثنایی ملوان در دهه ی 1360 است که در تیم منتخب گیلان و ملوان ، یک مهره ی بدون جایگزین و یک مهاجم سطح بالا و فوق العاده بود . محمد احمدزاده که در این شهر به «آقا ممی» مشهور است ، در مربی گری نیز یک چهره ی صاحب سبک و فردی بود که از جغرافیای شهر خودش عبورکرد و هدایت تیمهای دیگری در فوتبال ایران را نیز برعهده گرفت .
او سابقه ی دعوت به تیم ملی ایران را هم دارد . اگرچه به دلیل شرایط خاص آن دوره ، او به صورت خود خواسته از اردوی تیم ملی فاصله گرفت تا به نوعی به جو صددرصد تهرانی آن زمان تیم ملی اعتراض کرده باشد . احمدزاده درحال حاضر از فوتبال فاصله گرفته و روی ماشین سنگین کارمیکند و از درآمد و زندگی جدید خود نیز راضی است . اگرچه دوری او از فوتبال همواره باعث افسوس ما خواهدبود .
و اما نفر سوم ، محمد مایلی کهن ، چهره ی تاثیرگذار یکی از تاریخی ترین دورههای تاریخ فوتبال ایران که از اوایل دهه ی 1370 تا پایان آن ، یکی از تاثیرگذارترین و جنجالیترین مردان این رشته ی ورزشی بود . او سرمربی تیمی است که میشود آن را محبوبترین تیم ادوار تاریخ فوتبال ملی لقب داد . تیمی که بعدها به نود و هشتیها معروف شد اما پایهاش توسط محمد مایلی کهن در مسابقات مقدماتی جام ملتهای 1996 و پس از درخشش در آن تورنمنت ریخته شد .
مایلی کهن با سابقه ی مربی گری در پرسپولیس و تیم ملی و سپس حضور در باشگاههای مختلفی مثل سایپا ، پیکان، فولاد و …. در جای جای ایران مربی گری کرده و همچنان چهرهیی بحث برانگیز به حساب میآید .
این سه ، چهرههای وی آی پی و روی چشم گذاشته شده ی ملوان در بازی جنجالی مقابل تراکتور هستند که شاید بدنباشد نظر آن ها را هم درباره ی اتفاقات رخ داده در این مسابقه پرسید .
