پاسخ باشگاه نساجی به جنجال‌سازی‌ سرمربی ملوان

باشگاه نساجی مازندران به جنجال‌سازی‌های اخیر محمد مایلی کهن واکنش نشان داد .

پس از جنجال‌های بعد از دیدار تیم‌های نساجی و ملوان و حواشی به وجود آمده ، مسوولان باشگاه نساجی بیانیه‌یی به شرح زیر منتشر کردند :

به نام حضرت دوست

درست ثانیه‌هایی پس از پیروزی دلچسب و شیرین نساجی برابر ملوان ، سرمربی تیم محترم و ریشه دار ملوان صحنه‌هایی زشت و زننده را در ورزشگاه شهید وطنی و در برابر چشمان هزاران هوادار فهیم و خونگرم مازندرانی رقم زدند که روابط عمومی باشگاه فرهنگی ورزشی نساجی خود را موظف می‌داند جهت شفاف‌سازی اذهان عمومی ، توضیحاتی را در این خصوص ارایه دهد .

در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب

یا رب مباد آنکه گدا معتبر شود

بس نکته غیر حسن بباید تا کسی

مقبول طبع مردم صاحب نظر شود

تقصیر خودمان نیست ، تنگ نظر شده‌ایم . وقتی قرار نیست شادی از آن ما باشد ، پس برای هیچ کس نباشد . احتمالاً محمد مایلی کهن با چنین طرز فکری پس از شنیدن سوت پایان بازی به سمت مدیرعامل نساجی حمله ور شده و با کلماتی ناشایست او را مورد خطاب قرار داد . حالا که قرار نبود حاجی مایلی اخلاق مدار و یارانش شاد باشند ، پس بهتر این بود کام مردم یک شهر تلخ شود . چند دقیقه تلخ کامی و درگیری و در پایان نگرانی از وضعیت سلامت مردی که روزگاری سرمربی گری تیم ملی این مرز و بوم را در کارنامه دارد ، آخرین سوغات حاجی مایلی برای فوتبال ایران بود . راستی هزینه ی یک دقیقه شادی چه قدر است آقای مایلی کهن ؟

شوربختانه این اولین بار نیست که محمد مایلی کهن ، ورزشی به زیبایی و لذت بخشی فوتبال را به محفلی تا این حد نازیبا تبدیل می‌کند . پیش از مدیرعامل باشگاه نساجی که از سوی ایشان مورد عنایت قرار گرفت ، اسطوره‌های دیگری چون علی پروین ، علی دایی ، امیرقلعه نویی و … از زبان تلخ و گزنده ی حاجی مایلی بی نصیب نمانده بودند ، اما سرانجام همه ی افتراهایی که به اهالی فوتبال زد چه بود ؟ آیا چیزی جز اشک و آه ، طلب حلالیت و البته زندان ؟

اهدای القابی زننده به اهالی فوتبال رفته رفته برای مایلی کهن به شغل دوم تبدیل می‌شود . از گروهبان قندلی گرفته تا کی‌روشی پور و درگیری با کارلوس کی‌روش و آری هان و فیروز کریمی و لیست بلند بالایی که نوشتن و پرداختن به تک تک آن ها نه در توان ما می‌گنجد و نه در حوصله ی شما ، خود معرف شخصیت ناآرام و پر تلاطم محمد مایلی کهن است . مردی که به دنبال ناکامی از شمال تا جنوب کشور را طی کرده و حالا با ملوان می‌رود که شاید صاحب افتخار شود ، به مدیرعامل محترم نساجی ایراد می‌گیرد که از شهری به شهر دیگر رفته تا مدیرعامل شود .

واقعاً ایرادی بزرگ و جرمی نابخشودنی است ، اما ایراد به چه کسی ؟ به ساختار فوتبال ایران که تغییر مدیرعامل به یک بیماری جدی در آن بدل شده یا به شخص عبدالحمید رمضانی ؟ فوتبالی که در آن تیم‌های پرطرفدار پایتخت نشین طی یک فصل چهار ، پنج مدیرعامل عوض می‌کنند یا به نساجی مازندران ؟ یا اصلاً همه ی این حرف‌ها برای فرار از شکست است ؟ مگر نه این که باید از پاسخگویی به هوادارانی که از نتایج ملوان در نیم فصل دوم ناراضی اند فرار کنیم ، خب چه راهی برای فرار بهتر از از حمله ؟ آن هم حمله از سوی مایلی کهنی که طی این سال‌ها به یکی از بهترین مهاجمان تاریخ ایران البته از نوع غیرفوتبالی اش بدل شده است .

مهاجرت و گشت و گذار در ایران و سوغات ناکامی بردن خوب است ، اما فقط برای مایلی کهن ! کاش حاجی یک روز از عمر شریف تهاجمی اش را بنشیند و حساب کند که دستاوردش از تمامی سفرهای فوتبالی اش چه بوده و البته در این بین کمی با مردم تبریز ، درود ، اهواز و کلهم مردم ایران مشورت کند .

بگذریم ، وقت تنگ است و حرف بسیار ، اما در این روزها که نساجی به بازی‌های حساس پیش رو می‌اندیشد ، فرصتی برای بیهوده حرف زدن نیست . پس باشگاه فرهنگی ورزشی نساجی ضمن ادای احترام به هواداران خونگرم تیم ریشه‌دار ملوان که روز بازی نیز از سوی هواداران فهیم نساجی مازندران تشویق شدند ، برای این تیم قدیمی آرزوی موفقیت می‌کند و خود نیز برای دستیابی به چنین آرزویی تمام تلاش و امکانات سالم و فوتبالی خود را به کار می‌گیرد . به امید آن که جای خالی تیم‌های شمالی در فصل بعدی رقابت‌های لیگ برتر به چشم نیاید و هر حرفی که هست ، در زمین فوتبال زده شود ، نه پخش شده روی زمین فوتبال !

 

"خبرگزاری فارس"

نوشته‌های تازه

تیر 1403
ش ی د س چ پ ج
 1112131415
16171819202122
23242526272829
30310102030405
0607080910  

بایگانی‌ها